Home / 15 Most visited / Ischnura elegans(Common Bluetail, Blue-tailed Damselfly /Mavi Kuyruklu Kızböceği)
2/15

Ischnura elegans(Common Bluetail, Blue-tailed Damselfly /Mavi Kuyruklu Kızböceği)

slideshow metadata Share on Facebook Share on Facebook
Ischnura elegans(Common Bluetail, Blue-tailed Damselfly /Mavi Kuyruklu Kızböceği)


Ischnura elegans(Common Bluetail, Blue-tailed Damselfly /Mavi Kuyruklu Kızböceği)(Pair / Çift) from Manyas, Balıkesir - 29.05.2010.

Damselflies (Order: Odonata, Suborder: Zygoptera) are slender-bodied insects with all wings more or less the same shape and size. Eyes well separated at sides of head, which resembles a tiny hammer head. Generally weak-flying, resting with wings partly open or closed vertically above body.

Blue-tailed Damselfly is one of the most familiar, widespread and abundant odonates in Europeand Western Turkey, well-known from eutrophic (polluted) habitats and garden ponds. Replaced by very similar species in (parts of) the western Mediterranean and Africa. Absent from much of Spain, where replaced by I.graellsi. Total body length is 30-34mm: Abdomen length 22-29mm, Hind wing length 14-21 mm. Males are bronze-black, with head, thorax and abdomen base and tip (8th segment) marked sky-blue at maturity; Pterostigma is bicoloured. I.geneiand I.saharensisremain relatively green on the head, thorax and abdomen base, but can be separated only in the hand, as can I.graellsi.

The tips of the male's lower appendages diverge (view from above). The outer branches of the upper appendages (view from behind) are relatively thick and long; the inner branches are parallel to each other. A narrow, upright projection on the hind border of the pronotum separates this species from all others, but is absent in some females and regionally in males (ssp. pontica). Young males are green. Females appear in three colour forms: mature females are very like the male (“andromorph”), but have a lilac thorax when immature. Some other females (B form) are identical when immature, but become brownish or dull greenish at maturity. Another female (C) form has a pink thorax at first, but become rather like B-females later. Old B- and C-females may become very dark. The taxonomy of this and related species is complex. South-western relatives have been split off as distinct species, but variation towards the southeast is poorly understood, with several subspecies named. Males from southern Italy, Turkey, Crete and Cyprus islands, and the Middle East, with crossed inner branches of the upper appendages, are known as ssp. ebneri The upright projection on the pronotum is absent in ssp. pontica, from the Hungarian Plain and northern Balkans to central Asia.

Blue-tailed Damselfly extends from Ireland to Japan. Common in the region and typically the most abundant odonate at very eutrophic sites, but can be local and scarce in more nutrient-poor areas of northern and eastern Europe. Abundant at running and especially standing waters; tolerant of some salinity but avoids acid habitats such as Sphagnum bogs. It can bee seen between the months April and October, normally with only one generation a year, but rapid development allows it to breed in rice fields in longer flight season with more generations in the south.

A Note On Mating and Breeding Behaviours of D-flies:

In breeding period, the first step is the capture of a female by a male. Males typically grab females by the thorax in flight with their legs, then shift them around so the male's terminal abdominal appendages are holding the female by the head in dragonflies or behind the head (the prothorax) in damselflies. Both insects are facing the same direction, the female behind and below the male. The pair, said to be "in tandem", will continue to fly this way until actual fertilization takes place. Many species will fly to a perch for the next step, and others will continue in flight.

In order to transfer the sperm from the male to the female, whether perched or in flight, the female will curl the tip of her abdomen up to meet the accessory genitalia of the male. The pair is now in “wheel position, and females often reach up with their legs to grasp the male's abdomen. In the more flexible damselflies, the wheel position may be likened to the shape of a heart.

After several mating sessions many males bear marks on their abdomen near segment 7, where the females have been holding on. Several important steps are now taken. Using a set of paddle-like structures unique to odonates and some spiders, the male literally "scoops" away sperm left over from previous matings by this female. After that, the male deposits his sperm into the female. This process can take from just a minute or so up to an hour or more in some species. In perched species, observers can see visible pumping as this process is concluded. The female receives enough sperm in anyone mating session to fertilize all her eggs during her adult life, but if she gets captured by another male the whole process will occur again. During both the tandem and wheel positions other males often try to snare the female for their own breeding attempt.

************************************

Kızböcekleri (Ordo: Odonata, Subordo: Zygoptera) az çok aynı şekil ve boyutta kanatlarla ince yapılı böceklerdir. Küçük bir çekiç başını andıran başın yan taraflarında gözler iyice ayrık durumdadır. Genellikle vücudun üzerinde kısmen açık veya dikey şekilde kapalı kanatları dinlenen zayıf uçuşlu böceklerdir.

Mavi Kuyruklu kızböceği Avrupa ve Batı Türkiye’deki ötrofik (kirli) habitatlarda ve bahçe havuzlarından en bildik, en yaygın ve en bol bulunan odonatlardan birisidir. Batı Akdeniz ve Afrika’nın bazı kısımlarında benzer başka türler bulunur. İspanya’nın büyük bir kısmında da çok benzer bir tür, I.graellsi ile yer değiştirmiştir. Toplam vücut uzunluğu 30-34 mm; abdomen (karın) uzunluğu 22-29 mm ve arka kanat uzunluğu 14-21 mm’dir. Erkekleri bronz-siyah renkli olup, baş, thoraks (göğüs) ve abdomen kaidesi ile ucu (8nci segment) olgunlukla beraber ile belirgin gök mavisidir. Ptereostigma’sı (çoğu odonatta kanat ucuna yakın bariz koyu ve kalınca alan) iki renklidir. I.genei ve I.saharensis baş, thoraks ve abdomen kaidesinde nispeten yeşil renklidirler, ancak I.graellsi gibi ele alındıklarında ayrılabilirler.

Erkeğin en arkasındaki alt uzantılarının uçları (üstten bakıldığında) birbirlerinden uzaklaşacak şekildedir. Üst uzantıların dış kolları (arkadan bakıldığında) nispeten kalın ve uzundur; iç kollar ise birbirlerine paraleldir. Pronotum’un arka kenarı üzerinde yukarı doğru yönelen bir uzantı bulunur ki bu özellik türü diğerlerinden kolaylıkla ayırt ettirir. Bununla beraber bu uzantı bazı dişilerde ve bölgesel olarak da bazı erkeklerde (ssp. pontica’da) yoktur. Genç erkekler yeşildir, dişiler ise üç farklı form sergiler: Bazı olgun dişiler erkeğe çok benzer (andromorf –erkekgörünüşlü) fakat gençken açık mor thorakslı olurlar. Diğer bazı dişiler ise gençken erkekle aynı görünüşlüdür (B formu) fakat olgunlaşmayla birlikte kahve veya soluk yeşil hale gelirler. Diğer bir dişi formu (C) ise başlangıçta pembemsi bir thoraksa sahiptir, fakat daha sonra B-formu gösteren dişilere oldukça benzer hale gelirler. Yaşlı B- ve C- formu dişileri oldukça koyu bir hal alabilirler. Bu ve akraba türlerin taksonomisi karmaşıktır. Güneybatılı akrabaları ayrı bir tür olarak ayrılmış olmasına rağmen güneydoğuya doğru ortaya çıkan varyasyonlar çok az anlaşılabilmiş ve bazı alttürler isimlendirilmiştir. İtalya, Türkiye, Girit ve Kıbrıs adaları ve Ortadoğu’dakiler erkeklerinde üst uzantılara ait iç kollarının çaprazlaşması ile ssp. ebneri olarak bilinirler. Pronotum üzerinde yukarı yönelen bir uzantının bulunmaması ise ssp. pontica’nın özelliği olup, Macaristan düzlüğünden kuzey Balkanlara ve Orta Asya’ya kadar dağılış gösterir.

Mavi Kuyruklu kızböceğiİrlanda’dan Japonya’ya kadar dağılış gösterir ve tipik şekilde oldukça ötrofik yerlerdeki en bol kızböceği türüdür. Bununla beraber, kuzey ve doğu Avrupa’daki nuttrientce oldukça fakir alanlarda yerel ve nadir dağılışlar gösterir. Akıntılı ve özellikle durgun sularda boldur, tuzluluğa biraz töleranslı olmakla beraber Sphagnum içeren bataklıklar gibi asidik habitatlardan kaçınır. Nisan ve Ekim ayları arasında, normal olarak yılda bir nesil halinde görülürler. Ancak güneydeki pirinç tarlalarında, hızlı gelişim nedeniyle, daha uzun süreli bir uçma dönemi ve daha fazla nesil meydana getirme ortaya çıkabilir.

References / Kaynaklar: 1. Chinery, M. (1986).Collins Guide to the Insects of Britainand Western Europe, Collins, Glasgow, 320 pp. 2. Dijkstra K.-D. (2006). Field Guide to the Dragonflies of Britain and Europeincluding Western Turkeyand north-Western Africa. British Wildlife Publishing, Dorset, UK. 320 pp. 3. Beaton, G. (2007). Dragonflies and Damselflies of Georgia and the Soustheast. University of Georgia Press, Athens, Georgia, 355 pp. 


Author Bayram GÖÇMEN
Created on Saturday 29 May 2010
Posted on Saturday 16 July 2011
Tags Balıkesir, TURKEY / TÜRKİYE
Albums
Visits 46176